يزد رسيد سر پر غرور بكتش خان را در پاى سمند جهان پيماى پادشاه گيتى گشاى انداخت . شعر سرى كو بيك هفته زين پيشتر * نياوردى افلاك را در نظر سپهرش به حدى برافراخت تاج * كه بستاند از سركشان خواست باج گر اول فلك ساختش سر بلند * در آخر فكندش بپاى سمند بيك پرتو از شعلهء قهر شاه * برابر شد آن سر بخاشاك راه پس از آن تحف و تبركاتى كه برسم پيشكش آورده بود ، بوسايط اركان دولت گذرانيد و بجلدوى اين مهمّ خلعت لايق با استمالت نامه محتوى بر رفاهيت خلايق گرفته ، از همان محل مراجعت نمود و چون فضاى راحت فزاى دار المؤمنين قم از غبار موكب زينت انجم رشك صحراى چين و غيرت فزاى فردوس برين گشت ، حكام و سلاطين عراق باتفاق با پيشكشهاى خسروانه بشرف تقبيل عتبهء علّيه سرافراز گرديدند و هر يك فراخور حال ولايق مرتبهء احوال از عاطفت پادشاه فريدون همال نوازش يافته مقضى المرام طريق محل و مقام خير انجام خود را بقدم اهتمام نورديدند . از آن جمله دولتيار خان كرد ، باعتماد مصادقت امارت مآب حسين بيگ قورچى شمشير خاصهء شريفه ، بقدم اطاعت و انقياد طريق مخالصت پيموده بدرگاه سلاطين پناه آمد و بتوسط و توسّل بعضى از اركان دولت قضا صولت ، سعادت پاى بوس دريافته فرق اعتبار و افتخارش از ذروهء سماك برگذشت و منظور نظر عواطف خسروانه گرديده مجددا نشان حكومت ولايت ابهر و سلطانيه و سور لوغ تا قلعهء سجاس بنام او مرقوم شده بخلعات مناسب سرافراز گشت و چتر خورشيد ساى آسمان آسا در اول فصل شتاء سنهء مذكوره ، ظلال اقبال بر ساحت احوال مقيمان دار السلطنهء اصفهان انداخت . و يولى بيگ غلام كه حاكم باستقلال آن خطّهء جنت مقام بود ، با پيشكشهاى